الشيخ عباس القمي

419

وقايع الأيام ( فيض العلام في عمل الشهور ووقايع الأيام ) ( فارسى )

مصيبت شايسته نبود ، حضرت به آنها فرمود كه چه مىدانيد احكام دين خدا را ، حضرت موسى پيغمبر خدا بود و در ماتم برادر خود هارون ، گريبان چاك زد . « 1 » مسعودى در مروج الذهب گفته كه : آن حضرت در روز دوشنبه چهار روز به آخر جمادى الآخره وفات كرد . و گاهى كه جنازه آن حضرت را حركت مىدادند ، به جانب قبر ببرند ، شنيدند كه كنيزكى مىگفت : ماذا لقينا في يومِ الاثنين قَديماً وَحَديثاً ؛ يعنى ما چه كشيديم از نحوست روز دوشنبه از قديم الأيّام تا اين زمان ، پس آن حضرت را در خانه خود در سامرا دفن نمودند . « 2 » فقير گويد كه صدمات و اذيت‌هايى كه به آن جناب رسيد در زمان خلفاى بنى عباس ، خصوص در زمان رجس پليد ، متوكّل عنيد ، چه به خود آن حضرت ، چه به شيعيان و دوستان و علويّين و اولاد فاطمه عليها السلام ، چه به قبر امام حسين و زوّار آن قبر مطهر كه بازگشت تمام به آن حضرت است ، زياده از آن است كه در حوصلهء بيان بگنجد و من در غرّهء شوال به مختصرى از شنايع اعمال متوكّل اشارتى كردم . شيخ اجلّ على بن الحسين المسعودى روايت كرده كه : در باب امام على نقى عليه السلام نزد متوكّل سعايت كردند و گفتند كه در منزل آن جناب اسلحه بسيار و كاغذهاى زيادى است كه شيعيان او از قم براى او فرستاده‌اند و آن جناب عزم آن دارد كه بر تو خروج كند . متوكّل جماعتى از تركان را به خانهء آن حضرت فرستاد . ايشان در شب به خانهء آن حضرت ريختند و هر چه تفتيش كردند ، چيزى نيافتند و ديدند آن حضرت در حجره‌اى است و در را بر روى خود بسته و جامه‌اى از پشم پوشيده و بر روى زمين كه رمل و ريگ ريزه بود ، نشسته و توجهش به سوى حق تعالى است و مشغول خواندن

--> ( 1 ) . اختيار معرفة الرجال ( رجال كشّى ) ، ص 572 ، ش 1084 ؛ بحار الأنوار ، ج 50 ص 191 به نقل از رجال كشى ( 2 ) . مروج الذهب ، ج 4 ، ص 169 - 170 .